ไม่ใช่โค้กแต่เป็นกระทิง
August 30th, 2008
Kratingdaeng Cola
จำได้ว่าสมัยยังเด็กมาก เรียนประถม เดินกลับบ้านกับเพื่อนหลังเลิกเรียน มันจะเป็นอะไรที่ดู Cool! มาก ถ้าได้เดินถือขวดเครื่องดื่มน้ำดำอัดลมรสหวาน
“ไม่ใช่โค้ก แต่เป็น กระทิง”
ใช่ครับ กระทิง ไม่ใช่ กระเทยแล้วก็เก้งกวาง
สองสามวันก่อน ข้าพเจ้าได้เดินทางเข้าไปในร้านสะดวกจ่าย สะดวกขาย สะดวกจน นามเจ็ดสิบเอ็ด แล้วก็ด้วยอากาศที่สบายๆและไม่กระหายแต่อยากกิน ก็เลยปรายตาไปที่ตู้ขายน้ำกระป๋อง เห็นอะไรแดงๆกูก็พุ่งเข้าใส่หมดหล่ะ แต่ที่ติดมือมานั้น มันไม่ใช่โค้กนี่หว่า แต่มันคือ กระทิง!! กระทิงครับท่านผู้ชม!! ว้าย ว้าย ว้าย นั่นมัน กระทิงนี่หว่า พี่ไทครับ ผมชอบเพลงพี่นะ แต่ผมขอยืมมาเล่นมุขนึง
ใช่ครับ ผมได้กระทิงติดมือกลับบ้านมาด้วย
ด้วยรูปลักษณ์การ Design กระป๋องแบบใหม่ แต่คล้ายรุ่นพี่มาก จึงไม่ยากเลยที่จะเกิดการผิดพลาดหยิบผิดขึนมาได้ (หยิบผิด เหมือนชื่ออัลบัมเพลงเลยหว่ะ นั่นมันหยิบสิบ ไอบ้า)
อ่านมาถึงตรงนี้หลายคนคงจะบอกว่า ไอบ้า ไม่เห็นเหมือนกันเลย มันมีเขาแถมมีดาวด้วย ใช่ครับ มันโง่ มีเขาแล้วยังมึนเห็นดาวอีก อะไรจะปึกปานนั้น
พอก่อน กลับมาที่เรื่องวัยเด็ก ปรับภาพเป็นซีเปียด้วย สมัยนั้นกระทิงแดงโคล่าได้เข้ามาอยู่ในใจพวกผมอยู่สักช่วงเวลาหนึ่ง จำไม่ได้เหมือนกันว่าขวดละเท่าไหร่ แต่ก็ไม่น่าจะแพงเพราะเอาค่าขนมไปโรงเรียน 10 บาท ซื้อได้ แถมเหลือเงินซื้อชาเย็นหน้าโรงเรียนถุง 2 บาทได้อีกต่างหาก เดินกลับบ้านกันสามคน หลังสะพายเป้ มือถือขวดกระทิงแดงโคล่า แม่งหล่อชิบหายเลยหว่ะ
อาจเป็นเพราะคงคิดว่ากินแล้วคึกมั้ง ก็มันเป็นกระทิงแดงนี่หว่า หรือไม่ก็เพราะรสชาดของมันที่เหมือนยาธาตุ ทำให้ติดใจซะจนป้าคนขายเค้าร่ำรวยจนต้องย้ายไปขายที่อื่น ตั้งแต่นั้นมาผมก็ไม่ได้กินกระทิงแดงโคล่าอีกเลย
จะว่าไปแล้ว มันไม่ได้มีส่วนผสมอะไรของกระทิงแดงหรอก มันก็แค่เครื่องดื่มน้ำดำของไทยที่หวังส่วนแบ่งทางการตลาดจากเจ้าตลาดอย่างโค้กและเป็บซี่ก็เท่านั้น
กลับมาสู่ปัจจุบัน ปรับภาพกลับมาชัดแล้วนะ กระทิงแดงโคล่ามาในรูปแบบกระป๋อง 13บาท เท่ากัน รูปลักษณ์คล้ายกัน แถมวาง shelf ระดับเดียวกับโค้กอีก มันกลับมาแล้ว วันวานของช้าาาาาาาาน
ไปลองเหอะ แล้วก็มาบอกหน่อยว่าเป็นไง โดยส่วนตัวแล้วมันก็แค่น้ำหวาน มันไม่ค่อยรู้สึก cool เหมือนสมัยเด็กอีกแล้ว
August 31st, 2008 at 8:24 pm
หลงเข้ามาเจอบล็อคนี้เข้าคะโดยไม่ได้ตั้งใจ(จิงจิ้ง) สงกะสัยว่าจะเป็นพรหมลิขิต
แต่ก็เขียนได้โอนะคะ (โอเค ไม่ใช่โอเลี้ยง น้ำดำเหมือนกัน)
อ่านแล้วก็นึกถึงตอนวัยเด็ก
เป็นกำลัีงใจให้คนเขียนนะคะ จะติดตามตอนต่อไปคะ
August 31st, 2008 at 8:28 pm
ว่าแต่มี่เรื่องขนมตอนเด็กๆ อย่างเช่น โรตีสายไหมหยอดเหรียญอ่า
มาให้อ่านบ้างไหม อยากอ่าน ขอรูปประกอบด้วยนะ
September 1st, 2008 at 6:08 pm
แก่แล้วครับ คงจะได้ย้อนอดีตกันอีกหลายครั้งแน่
October 4th, 2008 at 12:25 am
โดน….คับ
ของผม คือเต็มๆๆ เดินไปหยิบไอ้กระป๋องแดงๆแช่เย็นอย่างสบายใจ พร้อมกับจายตัง แล้วเดินตัวพลิ้วกับห้องหวังจะได้ลิ้มรสเพื่อดับกระหาย …. พอถึงห้องจึงได้เริ่มเปิดกระป๋องอย่างงายดาย หวังซดให้ดับกระหายเย็นชื่นใจ….อ่ะนั้นแหละคับความฉลาดถึงได้บังเกิดเพราะมันกลายเป็นไอ้กระป๋องแดงที่คุ้นเคยแค่ดันมีเขางอกออกมาซ่ะได้…..